Reviews in English

MATRIX MAGAZINE It was still 2007 when I decided to go to a festival organized by my hometown to welcome all the new citizens to the city. I went there to see the new side-project by the former dEUS bass player named vive la fete, but things turned out differently as I had expected and I never did see vive la fete in the end. As support act they had booked a local band and this local band absolutely blew me away. This was quite new to me, I hate to say, this because most local bands are absolutely not worth the effort of actually checking out. Music-wise the Netherlands functions as a 3rd world country. Whatever is new or exciting becomes new and exciting here exactly 4 years later. So most of the time a local band is extremely challenged in sounding like the new hip of 4 years earlier. Not this band though. Fronted by the cutest bass player you’ll ever see they combine the lo-fi sound of a band like Sonic Youth with the experimental sound of Bjork while they flirt with P.J Harvey and Feist. Misia Furtak’s, singing, sighing, shouting and wheezing soothes you while it also makes you feel slightly uncomfortable, she drags you into a certain mood that you do not ever want to escape from again. Using an instrumentation that ranges from spring-drums to zithers to melodicas to plain old guitars they manage to create a certain dreamy landscape that picks you up at the first tone and gently releases you again at the last one. This band hailing from respectively Poland, Spain, England and the Netherlands manage to create a truly interesting international European vibe. I don’t know if this band is challenging the listener to a roulette of emotions but one way or the other they seem to cover all of them during the show, dragging me from feelings of melancholy to utter bliss and everything in between. This is a true rollercoaster and I can only advise everyone to ride it for themselves. Check them out if you can. (CANADA, 2008)

Reviews in Dutch

OOR INDIEPOP TRÈS. B Neon Chameleon (EIGEN BEHEER) http://www.tres-b.com/ Internationaler dan Très. B krijg je ’t zelden. Vorig jaar wonnen de Poolse, Nederlandse Amerikaan en Engelse Deen het Studenten Songfestival in Maastricht, de stad waar ze wonen en studeren. Deze zomer moet de debuutplaat verschijnen. Neon Chameleon is een meer dan smakelijk voorproefje. Komt vooral door de prachtige stem van Misia Furtak, die klinkt als een kruising tussen een verkouden Björk en PJ Harvey. Een geluid dat perfect past bij de onderkoelde, semi-akoestische pop van het drietal. Weten ze zelf ook, want alleen in opener Ola en Tour wordt er tempo gemaakt en scheuren de gitaren behoorlijk scheef voorbij. Beetje Sonic Youth, zeg maar. Daarna neemt het trio gas terug en blijkt pas echt wat voor fraaie liedjes Très. B weet te schrijven. Dat scheve, verontrustende blijft overigens wel op de achtergrond aanwezig. Hoogtepunt is het prachtige Ok, waarin Furtak mompelt, zingt en schreeuwt met een intensiteit waar je u tegen zegt. In het triestige Ishula doet ze ’t nog eens dunnetjes over. Mooier heeft melancholische pop zelden geklonken. Neon Chameleon vraagt om meer. Laat dat langspeeldebuut maar snel komen. (2006)
FRET MAGAZINE. très.b is een in Nederland woonachtige internationale band met leden uit Nederland, Polen, Amerika, Spanje en Denemarken. Blinkend middelpunt van de band is zangeres/bassiste Misia Furtak. Haar prikkelende, expressieve zanglijnen botsen in Ola enkele malen op geslaagde wijze tegen de akkoorden. De combinatie van akoestische en elektrische gitaren geeft het nummer een warm en vol geluid. Het rockende tweede nummer Tour werkt heel goed met zijn breaks in de coupletten. Van de rustige nummers spreekt de sfeer in Ishula het meest aan, vanwege de losse pols waarmee de gitaar bespeeld wordt, de ambienteffecten op de achtergrond, de enkele onregelmatige ritmes en het plotseling opduikende en snel weer verdwijnende meerstemmige moment. Neon Chameleon verveelt geen moment en maakt nieuwsgierig naar het nieuw materiaal dat rond deze tijd wordt opgenomen. (2006)

OOR INDIEPOP TRÈS. B Scylla And Charybdis (EIGEN BEHEER) http://www.tres-b.com Met hulp van Thetis zeilden Jason en zijn Argonauten precies tussen Scylla en Charybdis door. Odysseus kreeg het wél aan de stok met de twee zeemonsters. Hij deed ‘t erom. Ontkomen aan Très. B is een heel stuk lastiger. De liedjes van het Maastrichtse viertal zuigen je langzaam op. Het lijkt verdorie de draaikolk van Charybdis wel. Très. B heeft echter een belangrijkere verleiding in handen: sirene Misia Furtak. De van oorsprong Poolse hijgt, sneert, zucht, schreeuwt en zingt dat het een lieve lust is. In het prachtige Ola  - ook te vinden op de eerder verschenen Neon Chameleon EP - is ze op haar best. Eerder noemde ik haar hier al een kruising tussen een verkouden Björk en PJ Harvey. In de nummers die nog niet op de eerder verschenen EP zijn te vinden, weet Furtak zich met gemak aan die vergelijking te ontworstelen. Zo klinkt haar stem in het prachtig melancholische Addiction als donkerbruine, stroperige whisky. Ach, hoe ze ook klinkt, altijd voorziet ze de liedjes van Très. B van een ongemakkelijk randje. Koren op de molen van de onderkoelde en melancholische pop die muzikaal flirt met PJ Harvey en, in mindere mate, Sonic Youth. Hier en daar ligt dat er iets te dik bovenop, maar wie zich onderdompelt in de verstilde schoonheid van Winter In My Hands en Moonbathing hoort dat Très. B in staat is tot grootse dingen. Maar pas op voor die dekselse Furtak. Voor je het weet vaar je op de klippen (2007)

  3voor12 live review. Nu of Nooit Finals
Als vijfde band stormt de hartveroverende band Très B het podium op. Hartveroverend, want wat is er cooler dan een meisje dat speelt op een elektrische basgitaar waarvan de klankkast is vormgegeven als een vlinder? Niets toch? De bassiste/zangeres Misia Furtak wordt ondersteund door drie mannen, een internationaal gezelschap, maar allemaal woonachtig in Maastricht, en samen zetten ze een tot in de puntjes verzorgde show neer.
Visueel was het een belevenis. De show kenmerkte zich door een grote originaliteit en perfecte interactie met de zaal. Bij een lied was het zelfs bellenblazen geblazen!

Muzikaal zet Très B een hoge standaard neer, met een set uitgebalanceerde songs. Opvallend: het gebruik van niet-standaard instrumenten, zoals een speelgoed-blaasorgel. En natuurlijk vooral de stem van de van orgine Poolse zangeres: zij beschikt over een pittige rockstem, maar weet ook andere registers aan te boren.
Bij een band die zo'n spannend visueel spektakel neer kan zetten als Très B word je benieuwd wat zo'n band zou doen als ze in staat werd gesteld een videoclip op te nemen. De prijsuitreiking aan het eind deed precies recht aan dat gevoel. In de uitslag van Nu of Nooit werden ze tweede, maar ze wonnen wel de originaliteitsprijs die gepaard gaat met de mogelijkheid een videoclip te maken. Gerechtigdheid! (2008)


très.b Hollandse Nieuwe

Normaal gesproken speel je als band de eerste maanden van je bestaan alleen in oefenhokken en rokerige cafés. Om je daarna aan je eerste grote klus te wagen: je debuutalbum. Zoniet très.b. Dit viertal, bestaande uit twee halve Nederlanders, een Poolse en een Deen, heeft al een EP en debuutalbum op zak. En Nederland is nog altijd niet grootschalig platgespeeld. Très.b is deze week Hollandse nieuwe.

WIE OF WAT IS TRES B?
"Très.b is een groep internationale vrienden, die samen muziek maken. Ik, de drummer en de zangeres wonen samen in een huis. De andere gitarist woont vlakbij. In ons huis draait het de hele dag om de muziek. Hiervoor woonden we in Kopenhagen. We wilden daar eigenlijk blijven om te studeren, maar dat is niet gelukt. Onze zangeres Misia vond toen een opleiding in Maastricht, en we zijn haar gevolgd. We wilden graag samenblijven als band."

HOE ZIT HET MET DAT DEBUUTALBUM?
“Hij heet Scylla & Charybdis. We hebben hiervoor al een EP uitgebracht, Neon Chameleon. Deze plaat is meer een soort afsluiting van een periode. We komen allemaal uit een andere achtergrond, en deze plaat laat dat zien. We hadden veel ideeën die we graag op cd wilden zetten, voordat we het gevoel hadden verder te kunnen.”

WAAR KOMT DIE NAAM VANDAAN?
"Het is begonnen met die b, die staat voor b-muziek, en b-films. Toen we begonnen in Denemarken, was het allemaal heel ruw, hard en messy. Daar kwam het idee van b-muziek vandaan. En toen Alex, de gitarist erbij kwam, veranderden we de naam naar très.b."

OORDEEL: EEN BOOTTOCHT OP MELANCHOLISCH VAARWATER MET EEN ENGEL AAN HET ROER.
“Dat klopt wel. Dat vaarwater is soms wel wat onstuimiger hoor, wat stormend. Dit album is opgenomen in een bepaalde stijl, en we zijn nog wel zoekende. Dit album is maar één kant dus. Hierna wordt het wel intrigerender.”

KEUZES:

HEEL ERG B, OF EEN BEETJE A?
"We willen het wel toegankelijk houden, niet te abstract. Moeilijke keuze, maar doe maar b."

TURBULENT ROCKERSLEVEN OF EEN SEREEN HUISMUSLEVEN?
"Een sereen huismusleven alsjeblieft. Als je het over een stereotyp rockersleven hebt hoeft dat voor mij niet."

MAASTRICHT OF KOPENHAGEN?
"Op het moment maar Maastricht, anders zouden we nog wel in Kopenhagen zitten. Hier hebben we Alex ontmoet, en het gaat ons goed af hier. We zijn hier happy."

WAAROM MAKEN JULLIE MUZIEK?
”Dat zit een beetje in onze natuur denk ik. We hebben altijd muziek gemaakt. Ik ben op mijn zesde begonnen met piano spelen. Alex speelt al heel lang gitaar en Tom speelt al ook al heel lang piano. Op mijn dertiende ontmoette ik Tom en sindsdien spelen we samen in bandjes."

WAT WIL JE BEREIKEN?
"Alles wat we in onze handen kunnen krijgen. Gewoon zo veel mogelijk spelen, en als je een album opneemt ergens in een huisje duiken en in alle rust werken aan je ideeën."

WAAR EN WAAROM KUNNEN WE JULLIE BEKIJKEN?
”We zijn nu vooral druk met nieuw materiaal schrijven, maar we gaan weer optredens boeken. We komen eraan!”

(2008)
 


Comments




Leave a Reply


UA-26728796-1